Η Ακαδημία Αθηνών «επιτίθεται παράνομα» σε εργαζόμενους: Μαρτυρία στο Κουτί της Πανδώρας 

Τρεις νέοι ερευνητές βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτόγνωρη και εξωφρενική κατάσταση: Καλούνται να επιστρέψουν δεδουλευμένα ύψους 13.000 ευρώ ο καθένας για το χρονικό διάστημα που εργάστηκαν με ασφαλιστικά μέτρα στη βιβλιοθήκη της Ακαδημίας Αθηνών. 

Οι τρεις ερευνητές εργάζονταν στην Ακαδημία από το 2005 έως το 2020 με συνεχείς και επαναλαμβανόμενες συμβάσεις, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Όταν το Ίδρυμα δεν προχώρησε σε ανανέωση των συμβάσεων, οι τρεις ερευνητές κατέφυγαν σε ασφαλιστικά μέτρα και αγωγή διεκδικώντας τη μονιμοποίησή τους. Τελικά, με δικαστικές αποφάσεις επέστρεψαν και κατάφεραν να δουλέψουν για έναν ακόμα χρόνο. Ωστόσο, η απόφαση του δικαστηρίου ήταν αρνητική, διότι το Σύνταγμα δεν επιτρέπει την μονιμοποίηση συμβασιούχων.

Η ιστορία δεν σταματά όμως εδώ. Ο «Γολγοθάς» των τριών εργαζομένων συνεχίζεται καθώς η Ακαδημία Αθηνών με εξώδικη εντολή ζητά από τους ερευνητές να πληρώσουν πίσω τους μισθούς για το διάστημα που δούλεψαν βάσει των δικαστικών αποφάσεων. 

Τους μνημόνευε ο πρώην γενικός γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών

Παρά το γεγονός ότι πλέον βρίσκονται αντιμέτωποι με την εκδικητική συμπεριφορά του υπουργείου Παιδείας και της Ακαδημίας Αθηνών, ο Γιώργος Κατσαμάκης περιγράφει στο «Κουτί της Πανδώρας» την αξία που είχε η εργασία τους για τη λειτουργία της Ακαδημίας Αθηνών, εργασία που κάλυπτε πάγιες και διαρκής ανάγκες και η οποία απαξιώθηκε εν μια νυκτί επειδή τόλμησαν να διεκδικήσουν τη συνέχεια της εργασίας τους.

«Οι δυο στους τρεις εργαζόμασταν με συμβάσεις έργου από το 2005 και η τρίτη συνάδερφος από το 2010. Είχαμε διπλό αντικείμενο δουλειάς. Αφενός είχαμε αναλάβει τη σύνταξη της Ελληνικής Εθνικής βιβλιογραφίας, που είναι ένα επιστημονικό έργο που σε άλλες χώρες γίνεται από τις Εθνικές βιβλιοθήκες και πολυμελής ομάδες. Από την άλλη, κάναμε όλη τη δουλειά που απαιτεί ο κύκλος εργασιών μιας βιβλιοθήκης. Δηλαδή, από την καταλογογράφηση του υλικού, την εξυπηρέτηση, ξεναγήσεις, στη βιβλιοθήκη της Ακαδημίας κ.α. Κάναμε δηλαδή ότι χρειάζεται για να λειτουργήσει μια βιβλιοθήκη». 

Μάλιστα, ο ίδιος αποκαλύπτει ότι η αξία της δουλειάς τους είχε μνημονευτεί και στον απολογισμό του πρώην γενικού γραμματέα της Ακαδημίας Αθηνών: «Ακόμα και ο απελθών γενικός γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών, στον απολογισμό που έκανε στο έργο του, το οποίο είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα της Ακαδημίας Αθηνών, αυτό που αναφέρει ως επιτυχία της θητείας του είναι η αναβάθμιση της βιβλιοθήκης, το άνοιγμά της στην κοινωνία κ.α.»

Βέβαια, το πολύτιμο αποτέλεσμα της εργασίας τους δεν στάθηκε ικανός παράγοντας για να μην καταλήξουν αντιμέτωποι με την απειλή επιστροφής των δεδουλευμένων τους: «Ενώ από τη μια ως απολογισμό της δικής του θητείας αναφέρει αυτά που εμείς κάναμε, επί θητείας του έληξαν οι συμβάσεις μας. Μάλιστα, στη  θητεία του επόμενου Γενικού Γραμματέα προχώρησαν και ένα βήμα παραπάνω με το να ζητήσουν τα δεδουλευμένα μας πίσω τουλάχιστον για το διάστημα των 13 μηνών που δουλεύαμε με ασφαλιστικά μέτρα και μέχρι να βγει η απόφαση που είναι σε βάρος μας από το δικαστήριο όταν διεκδικούσαμε τη μονιμοποίησή μας».

«Δεν υπάρχει ούτε διάθεση, ούτε δυνατότητα αποπληρωμής»

Έχοντας ως μοναδικό όπλο την αλληλεγγύη που έχει εκφραστεί μέσω ψηφισμάτων που έχουν συνταχθεί από συλλόγους και φορείς, ο Γιώργος Κατσαμάκης κατηγορηματικά δηλώνει ότι θα συνεχίσουν τον αγώνα ενάντια στην «ανάλγητη και εκδικητική» απαίτηση για την επιστροφή των δεδουλευμένων.

Ο ίδιος μάλιστα ξεκαθαρίζει πως δεν υπάρχει ούτε η δυνατότητα ούτε η διάθεση αποπληρωμής του απαιτούμενου ποσού: «Δεν υπάρχει ούτε άμεση, ούτε έμμεση δυνατότητα αποπληρωμής. Ούτε θα τα πληρώσουμε ποτέ. Κατ’ αρχήν δεν αποδεχόμαστε κάτι τέτοιο. Είναι παράνομο. Δεύτερον δεν τα έχουμε και δεν θα μπορούσαμε να τα έχουμε, και την ώρα που υπέγραφαν ένα τέτοιο έγγραφο, θα μπορούσαν να σκεφτούν ότι 3 άνθρωποι που έχασαν τη δουλειά τους και που μετά ακολούθησαν 2 καραντίνες, δεν θα μπορούν να μαζέψουν 13.000. ευρώ».

«Το θέμα είναι πολιτικό – Αν νικήσουν το ίδιο θα κάνουν σε όποιον διεκδικήσει μονιμοποίηση»

Σύμφωνα με τον Γιώργο Κατσαμάκη, η εκδικητική συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής επιλογής που ως στόχο έχει να δημιουργήσει ένα ιστορικό προηγούμενο σε βάρος των επισφαλώς εργαζομένων που διεκδικούν μονιμοποίηση ενώ εργάζονται καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

«Εμείς κατ’ αρχήν θεωρούμε ότι το θέμα είναι πολιτικό. Είναι πολιτικό με την έννοια ότι πρόκειται για μια παράνομη επίθεση σε πρώην εργαζόμενους. Θεωρούμε ότι αυτό είναι ένα πείραμα το οποίο αν πετύχει  θα μπορεί να εφαρμοστεί οπουδήποτε εργαζόμενο διεκδικεί την μονιμοποίησή του. Αν πετύχει, θα απειλούνται εκ των προτέρων να πληρώσουν τα ασφαλιστικά».

Μάλιστα ο ίδιος επισημαίνει ότι αυτή η υπό διαμόρφωση απειλή είναι η αιτία για την αλληλεγγύη που έχουν δεχθεί: «Τα ψηφίσματα που μας έρχονται και η συμπαράσταση που προκύπτει από συλλόγους και σωματεία και από γενιές και ειδικότητες που εργάζονται σε ελαστικές σχέσεις εργασίας. Η συμπαράσταση δεν προκύπτει από κάποιου είδους αυτοματισμό. Αλλά επειδή φοβίζει μια πιθανή αρνητική έκβαση ένα μεγάλο μέρος του κόσμου που εργάζεται επισφαλώς σε πεδία όπως η έρευνα».