«Αυτός μοιάζει με εσένα… 💔 👉»: Μια προφυλάκιση που θυμίζει spam

Θυμάστε εκείνο το spam που ερχόταν κάποτε στα inbox; «Αυτός/η μοιάζει με εσένα…». Ήξερες, βέβαια, ότι δεν έπρεπε να πατήσεις το link. Ήταν ιός. Το «μοιάζει με εσένα» ήταν απλώς το δόλωμα.

Στην υπόθεση της Marfin, όμως, το «μοιάζει με εσένα» παύει να είναι αστείο.

Μια 46χρονη οδηγείται στη φυλακή, κατηγορούμενη για ανθρωποκτονία από κοινού κατά συρροή. Ανάμεσα στα στοιχεία της αστυνομικής έρευνας βρίσκεται η ανάλυση φωτογραφιών, η οποία, σύμφωνα με την υπεράσπιση, δεν καταλήγει σε ταυτοποίηση αλλά σε «περιορισμένη υποστήριξη ομοιότητας».

Δηλαδή μοιάζει

Και κάπου εδώ μου κόβεται κάθε διάθεση για λογοπαίγνια. Γιατί η προφυλάκιση δεν είναι μια τυπική διαδικασία μέχρι να αποφανθεί κάποτε ένα δικαστήριο. Είναι φυλακή. Είναι η στέρηση της ελευθερίας ενός ανθρώπου που εξακολουθεί να τεκμαίρεται αθώος. Σταματά η δουλειά του και πιθανόν τη χάνει. Διακόπτονται σπουδές. Αποκόπτεται από τα παιδιά του, που συνεχίζουν να μεγαλώνουν χωρίς εκείνον, από τους γονείς, τους συντρόφους και τους φίλους του. Άνθρωποι έχουν χάσει αγαπημένους τους όσο βρίσκονταν προφυλακισμένοι και δεν μπόρεσαν καν να τους αποχαιρετήσουν στην κηδεία τους. Η ζωή έξω δεν μπαίνει σε αναμονή επειδή κάποιος βρίσκεται σε ένα κελί. Συνεχίζεται χωρίς αυτόν. Και ακόμη κι αν αργότερα αθωωθεί, ο χρόνος που χάθηκε δεν επιστρέφεται ούτε αποκαθίσταται με μια δικαστική απόφαση.

Πόσο αρκεί ένα «μοιάζει»;

Κανείς δεν υποστηρίζει ότι η υπόθεση της Marfin δεν πρέπει να διερευνηθεί μέχρι τέλους. Τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και οι υπεύθυνοι πρέπει να λογοδοτήσουν. Ωστόσο, η φρίκη του εγκλήματος δεν μπορεί να εργαλειοποιείται για να χαμηλώνει ο πήχης των αποδείξεων. Θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο.

Πόσο μάλλον όταν, σύμφωνα με την υπεράσπιση, οι ίδιες φωτογραφίες είχαν εξεταστεί το 2022 και η έρευνα είχε αρχειοθετηθεί, ενώ η δικογραφία ανασύρθηκε έπειτα από ένα ανώνυμο και αόριστο email. Τεχνικός σύμβουλος της κατηγορούμενης υποστηρίζει επίσης ότι από την ανάλυση των ψηφιακών πειστηρίων δεν προκύπτει κάτι διαφορετικό από όσα είχαν ήδη εξεταστεί τότε.

Πώς στοιχεία που δεν οδήγησαν τότε σε δίωξη μπορούν σήμερα να συμβάλουν στην προφυλάκιση ενός ανθρώπου;

Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο ότι η προφυλάκιση δεν μπορεί να λειτουργεί ως προκαταβολή ποινής ούτε η αμφιβολία να μετατρέπεται σε τεκμήριο ενοχής. Για να οδηγηθεί ένας άνθρωπος σε ένα κελί χρειάζονται πολύ περισσότερα από μια ομοιότητα σε μια φωτογραφία.

Το «αυτός μοιάζει με εσένα» μπορεί να είναι αρκετό για να την πατήσεις με ένα spam. Δεν μπορεί όμως να είναι αρκετό για να κλείσει πίσω σου η πόρτα μιας φυλακής.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr