Ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ για τη διάδοση ενός επιθετικού φυτού στον αστικό ιστό, όπως στο Πεδίον του Άρεως, το πάρκο του Ευαγγελισμού και ακόμη και σε αρχαιολογικούς χώρους, παρουσίασε η πρωτοβουλία πολιτών «Πεδίον του Άρεως – Το πάρκο μας». Το φυτό αυτό είναι ο Αείλανθος, γνωστός και ως βρομοκαρυδιά, λόγω της έντονης δυσάρεστης οσμής των ανθέων του.
Το συγκεκριμένο δέντρο έχει εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα και εντοπίζεται παντού. Από ρωγμές σε πεζοδρόμια και αυλές μέχρι πάρκα, γλάστρες και ακόμα και ανάμεσα σε αρχαία μάρμαρα.
Όπως υπογραμμίζει η οργάνωση, που ήρθε σε επαφή με δύο πανεπιστημιακούς καθηγητές, ο Αείλανθος (Ailanthus altissima) έχει εδραιωθεί σε περιοχές της Αττικής και άλλων ελληνικών πόλεων τις τελευταίες δεκαετίες. Αν και αρχικά καλλιεργήθηκε για διακοσμητικούς σκοπούς, πλέον κατατάσσεται ανάμεσα στα πιο επιθετικά εισβλητικά είδη στην Ευρώπη.
Ο Αείλανθος είναι εξαιρετικά ανθεκτικός στην ατμοσφαιρική ρύπανση, φτάνει σε μεγάλο ύψος, αλλά το ξύλο του είναι μαλακό και χαμηλής ποιότητας, γι’ αυτό και δεν χρησιμοποιείται για επιπλοποιία ή ξυλουργικές εργασίες.
Ο δρ. Ιωάννης Μπαζός, επίκουρος καθηγητής στον Τομέα Οικολογίας και Ταξινομικής του ΕΚΠΑ, εξηγεί ότι ο Αείλανθος δεν αποτελεί απειλή για τα δασικά οικοσυστήματα, αλλά «στο αστικό περιβάλλον, όπου συχνά καλλιεργούνται ξενικά και όχι ιδιαίτερα ανταγωνιστικά είδη, ο Αείλανθος βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Επιπλέον, το ριζικό του σύστημα εκκρίνει ουσίες που εμποδίζουν την εγκατάσταση άλλων φυτών».

Μιλώντας για την κατάσταση στην Αθήνα, επισημαίνει ότι «η ανησυχία προκύπτει κυρίως από την έλλειψη φροντίδας. Δεν υπάρχουν επαρκείς κηπουροί, ούτε συστηματική διαχείριση. Αν πάτε σε δημόσιους χώρους, όπως το παρκάκι στον Ευαγγελισμό, μπορεί να δείτε εκατοντάδες νεαρά φυτά αείλανθου να φυτρώνουν. Αν δεν απομακρυνθούν έγκαιρα, είναι πιθανό να κυριαρχήσουν πλήρως στον χώρο».
Σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του προβλήματος, προσθέτει πως «σε πρώτη φάση, πρέπει να απομακρύνονται συστηματικά τα νεαρά φυτά, ιδίως αυτά που έχουν φυτρώσει πρόσφατα. Όσο είναι μικρά, η απομάκρυνσή τους είναι εύκολη. Για τα μεγαλύτερα, η απομάκρυνση πρέπει να γίνεται σταδιακά και με αντικατάσταση από άλλα είδη, δεν μπορούμε να αποψιλώσουμε έναν χώρο απότομα».
Από την πλευρά της, η καθηγήτρια Μαρία Παπαφωτίου, Διευθύντρια του Εργαστηρίου Ανθοκομίας και Αρχιτεκτονικής Τοπίου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, εξηγεί ότι η εξάπλωση του Αείλανθου είναι αποτέλεσμα βαθύτερων προβλημάτων.
«Το σημαντικότερο στοιχείο που επιτρέπει την ανεξέλεγκτη εξάπλωσή τους, ακόμη και σε περιοχές όπου είναι ανεπιθύμητα, αν όχι και επιζήμια, όπως σε αρχαιολογικούς χώρους ή αρχαίες τοιχοποιίες, είναι η έλλειψη επιμελούς συντήρησης των χώρων πρασίνου στη χώρα μας. Το φαινόμενο είναι γενικευμένο. Δεν υπάρχει συστηματική παρακολούθηση. Πλέον όλες οι εργασίες δίνονται με αναθέσεις…».
Σε σχέση με τις λύσεις που απαιτούνται, η ίδια τονίζει πως «θα πρέπει να αφαιρείται όταν είναι ακόμη μικρός, και να αφαιρείται μαζί με το ριζικό του σύστημα. Αν έχει μεγαλώσει, χρειάζονται ιδιαίτερες επεμβάσεις, όπως η κοπή και η τοπική έκχυση ειδικού ζιζανιοκτόνου. Πρέπει να προλαμβάνεται, να ξεριζώνεται εγκαίρως».
Διαβάστε επίσης:
ΟΠΕΚΕΠΕ: Όνειδος και ευτελισμό των θεσμών καταγγέλλει ο Ξ. Κοντιάδης – «Δεν είναι απλά συγκάλυψη»
Λεωφόρος Συγγρού: Βίντεο ντοκουμέντο με την καραμπόλα τριών αυτοκινήτων – Ένας σοβαρά τραυματίας
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια