16 Ιουλίου 1969: Σαν σήμερα η εκτόξευση του Apollo 11

Σαν σήμερα, στις 16 Ιουλίου 1969, σημειώθηκε ιστορία στην ανθρώπινη ιστορία, όταν πραγματοποιήθηκε η εκτόξευση της αποστολής Apollo 11 (ελλ. «Απόλλων 11»). Ο πρωταρχικός στόχος του Apollo 11 ήταν η ολοκλήρωση ενός εθνικού στόχου που έθεσε ο Πρόεδρος Τζον Φ. Κένεντι στις 25 Μαΐου 1961: η πραγματοποίηση μιας επανδρωμένης σεληνιακής προσσελήνωσης και η επιστροφή στη Γη.

O στόχος της αποστολής

Σύμφωνα με τη NASA, βασικός στόχος της αποστολής Apollo 11 ήταν ένα εθνικό σχέδιο από τον Τζον Φ. Κένεντι για διεξαγωγή μιας επανδρωμένης σεληνιακής προσσελήνωσης και η επιστροφή ξανά στη Γη.

Εκτός αυτού του στόχου, πρόσθετοι στόχοι περιλάμβαναν:

• επιστημονική εξερεύνηση από το πλήρωμα της σεληνιακής μονάδας, ή LM
• την ανάπτυξη μιας τηλεοπτικής κάμερας για τη μετάδοση σημάτων στη Γη
• την ανάπτυξη ενός πειράματος σύνθεσης ηλιακού ανέμου, ενός πακέτου σεισμικών πειραμάτων και ενός ανακλαστήρα λέιζερ
• συλλογή δειγμάτων ύλης από την επιφάνεια της σελήνης
• εκτενής φωτογράφιση του σεληνιακού εδάφους, τόσο με φωτογραφικές μηχανές όσο και με κινηματογραφικές κάμερες

Η αποστολή Apollo 11

Το Apollo 11 εκτοξεύτηκε στις 16 Ιουλίου 1969, στις 8:32 π.μ. (CDT). Ο κυβερνήτης Νιλ Άρμστρονγκ, ο πιλότος της Μονάδας Διοίκησης Μάικλ Κόλινς και ο πιλότος της Σεληνιακής Μονάδας Έντγουιν “Buzz” Άλντριν, μπήκαν σε σεληνιακή τροχιά το απόγευμα της 19ης Ιουλίου, αφού διήνυσαν 240.000 μίλια σε 76 ώρες.

Υπολογίζεται ότι 650 εκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν την τηλεοπτική εικόνα του Άρμστρονγκ και άκουσαν τη φωνή του να περιγράφει το γεγονός καθώς έκανε «…ένα μικρό βήμα για έναν άνθρωπο, ένα γιγάντιο άλμα για την ανθρωπότητα» στις 20 Ιουλίου 1969.

Δύο ώρες, 44 λεπτά και μιάμιση περιστροφή μετά την εκτόξευση, το στάδιο S-IVB αναζωπυρώθηκε για μια δεύτερη καύση πέντε λεπτών και 48 δευτερολέπτων, τοποθετώντας το Apollo 11 σε διασεληνιακή τροχιά.

Η μονάδα διοίκησης και εξυπηρέτησης, ή CSM, Columbia, διαχωρίστηκε από το στάδιο, το οποίο περιλάμβανε τον προσαρμογέα διαστημικής μονάδας-σεληνιακής μονάδας, ή SLA, που περιείχε τη σεληνιακή μονάδα, ή LM, Eagle. Μετά τη μεταφορά και την απόρριψη των πάνελ SLA στο στάδιο S-IVB, το CSM προσδέθηκε στο LM. Το στάδιο S-IVB διαχωρίστηκε και εισήλθε σε ηλιοκεντρική τροχιά τέσσερις ώρες και 40 λεπτά μετά την έναρξη της πτήσης.

Ιστορικό γεγονός αποτέλεσε ότι η πρώτη μετάδοση έγχρωμης τηλεόρασης από το Apollo 11 πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της διασεληνιακής ακτής του CSM/LM. Αργότερα, στις 17 Ιουλίου, έγινε μια καύση τριών δευτερολέπτων του SPS για να εκτελεστεί η δεύτερη από τις τέσσερις προγραμματισμένες διορθώσεις μέσης πορείας που είχαν προγραμματιστεί για την πτήση. Η εκτόξευση ήταν τόσο επιτυχημένη που οι άλλες τρεις δεν χρειάστηκαν.

Στις 18 Ιουλίου, ο Άρμστρονγκ και ο Όλντριν φόρεσαν τις διαστημικές τους στολές και ανέβηκαν μέσω της σήραγγας πρόσδεσης από το Κολούμπια στο Ιγκλ για να ελέγξουν το LM και να κάνουν τη δεύτερη τηλεοπτική μετάδοση.

Στις 19 Ιουλίου, αφού η αποστολή Apollo 11 είχε πετάξει πίσω από τη Σελήνη, εκτός επαφής με τη Γη, έγινε ο πρώτος ελιγμός εισαγωγής σε σεληνιακή τροχιά. Περίπου 75 ώρες και 50 λεπτά μετά την έναρξη της πτήσης, μια ανάδρομη πυροδότηση του SPS για 357,5 δευτερόλεπτα τοποθέτησε το διαστημόπλοιο σε μια αρχική, ελλειπτική-σεληνιακή τροχιά 69 επί 190 μιλίων.

Αργότερα, μια δεύτερη καύση του SPS για 17 δευτερόλεπτα τοποθέτησε τα προσδεμένα οχήματα σε σεληνιακή τροχιά 62 επί 70,5 μιλίων, η οποία υπολογίστηκε ότι άλλαξε την τροχιά του CSM που βρισκόταν ο Collins. Η αλλαγή συνέβη λόγω διαταραχών της σεληνιακής βαρύτητας στα ονομαστικά 69 μίλια που απαιτούνταν για την επακόλουθη συνάντηση με το LM και την πρόσδεση μετά την ολοκλήρωση της σεληνιακής προσσελήνωσης. Πριν από αυτή τη δεύτερη πυροδότηση του SPS, έγινε μια άλλη τηλεοπτική μετάδοση, αυτή τη φορά από την επιφάνεια της Σελήνης.

Η προσσελήνωση

Στις 20 Ιουλίου, οι Άρμστρονγκ και Όλντριν εισήλθαν ξανά στο διαστημόπλοιο, πραγματοποίησαν έναν τελικό έλεγχο και στις 100 ώρες και 12 λεπτά μετά την έναρξη της πτήσης, το Eagle αποσυνδέθηκε και διαχωρίστηκε από το Columbia για οπτική επιθεώρηση.

101 ώρες και 36 λεπτά: όταν το διαστημόπλοιο βρισκόταν πίσω από τη σελήνη στην 13η τροχιά του, ο κινητήρας καθόδου του διαστημοπλοίου ενεργοποιήθηκε για 30 δευτερόλεπτα για να παρέχει ανάδρομη ώθηση και να ξεκινήσει την εισαγωγή στην τροχιά καθόδου, αλλάζοντας σε τροχιά 9 επί 67 μιλίων, σε μια τροχιά που ήταν σχεδόν πανομοιότυπη με αυτήν που πέταξε το Apollo 10.

102 ώρες και 33 λεπτά: αφού το Columbia και το Eagle είχαν επανεμφανιστεί από πίσω από τη σελήνη και όταν το διαστημόπλοιο βρισκόταν περίπου 300 μίλια προς τα πάνω, πραγματοποιήθηκε η έναρξη της μηχανοκίνητης καθόδου με τον κινητήρα καθόδου να ενεργοποιείται για 756,3 δευτερόλεπτα. Μετά από οκτώ λεπτά, το διαστημόπλοιο βρισκόταν στην «υψηλή πύλη» περίπου 26.000 πόδια πάνω από την επιφάνεια και περίπου πέντε μίλια από το σημείο προσγείωσης.

Ο κινητήρας καθόδου συνέχισε να παρέχει ώθηση πέδησης μέχρι περίπου 102 ώρες, 45 λεπτά μετά την έναρξη της αποστολής. Με μερικώς χειριζόμενο πιλότο από τον Άρμστρονγκ, το Eagle προσγειώθηκε στη Θάλασσα της Γαλήνης στην Τοποθεσία 2 στις 0 μοίρες, 41 λεπτά, 15 δευτερόλεπτα βόρειο γεωγραφικό πλάτος και 23 μοίρες, 26 λεπτά ανατολικό γεωγραφικό μήκος. Αυτό συνέβη περίπου τέσσερα μίλια προς τα κάτω από το προβλεπόμενο σημείο προσγείωσης και έλαβε χώρα σχεδόν ενάμιση λεπτό νωρίτερα από το προγραμματισμένο.

Περιλάμβανε μια μηχανοκίνητη κάθοδο που διήρκεσε μόνο 40 δευτερόλεπτα περισσότερο από τον προγραμματισμό πριν από την πτήση λόγω ελιγμών μεταφοράς για την αποφυγή ενός κρατήρα κατά την τελική φάση της προσγείωσης.

Το σχέδιο πτήσης προέβλεπε την έναρξη της πρώτης διαστημικής πτήσης (EVA) μετά από μια περίοδο ανάπαυσης τεσσάρων ωρών, αλλά είχε προταθεί να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό. Παρ’ όλα αυτά, σχεδόν τέσσερις ώρες αργότερα ο Άρμστρονγκ βγήκε από το Eagle και ανέπτυξε την τηλεοπτική κάμερα για τη μετάδοση του γεγονότος στη Γη.

109 ώρες, 42 λεπτά μετά την εκτόξευση: ο Άρμστρονγκ πάτησε στη Σελήνη. Περίπου 20 λεπτά αργότερα, ο Όλντριν τον ακολούθησε. Η κάμερα τοποθετήθηκε στη συνέχεια σε ένα τρίποδο περίπου 30 πόδια από το LM. Μισή ώρα αργότερα, ο Πρόεδρος Νίξον μίλησε τηλεφωνικά με τους αστροναύτες.

Κατά τη διάρκεια της σεληνιακής αποστολής (EVA), κατά την οποία και οι δύο έφτασαν σε απόσταση έως και 300 πόδια από το Eagle, ο Aldrin ανέπτυξε το Πακέτο Επιστημονικών Πειραμάτων Early Apollo, ή EASEP, και οι Armstrong και Aldrin συνέλεξαν και ανέφεραν προφορικά δείγματα από την επιφάνεια της σελήνης. Αφού ο Aldrin πέρασε μία ώρα και 33 λεπτά στην επιφάνεια, επανήλθε στο LM, ακολουθούμενος 41 λεπτά αργότερα από τον Armstrong. Ολόκληρη η φάση της σεληνιακής αποστολής διήρκεσε περισσότερο από δυόμισι ώρες, ολοκληρώνοντας στις 111 ώρες και 39 λεπτά μετά την έναρξη της αποστολής.

Οι Άρμστρονγκ και Όλντριν πέρασαν 21 ώρες και 36 λεπτά στην επιφάνεια της Σελήνης. Μετά από μια περίοδο ανάπαυσης που περιελάμβανε επτά ώρες ύπνου, ο κινητήρας του σταδίου ανόδου ενεργοποιήθηκε στις 124 ώρες και 22 λεπτά. Έσβησε 435 δευτερόλεπτα αργότερα, όταν το Eagle έφτασε σε μια αρχική τροχιά 11 επί 55 μίλια πάνω από τη Σελήνη, και όταν το Columbia βρισκόταν στην 25η περιστροφή του.

Καθώς το στάδιο ανόδου έφτασε στην απομάκρυνση στις 125 ώρες και 19 λεπτά, το σύστημα ελέγχου αντίδρασης, ή RCS, ενεργοποιήθηκε έτσι ώστε να κυκλώσει σχεδόν την τροχιά του Eagle σε περίπου 56 μίλια, περίπου 13 μίλια κάτω και ελαφρώς πίσω από το Columbia. Οι επόμενες εκτοξεύσεις του LM RCS άλλαξαν την τροχιά σε 57 επί 72 μίλια.

Η πρόσδεση με το Columbia πραγματοποιήθηκε στην 27η περιστροφή του CSM στις 128 ώρες, τρία λεπτά μετά την έναρξη της αποστολής. Οι Άρμστρονγκ και Όλντριν επέστρεψαν στο CSM με τον Κόλινς. Τέσσερις ώρες αργότερα, το LM εγκαταλείφθηκε και παρέμεινε σε σεληνιακή τροχιά.

Η διαγώνια έγχυση του CSM ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου, καθώς το SPS πυροδοτήθηκε για δυόμισι λεπτά, όταν το Columbia βρισκόταν πίσω από τη Σελήνη στην 59η ώρα της σεληνιακής τροχιάς του. Στη συνέχεια, οι αστροναύτες κοιμήθηκαν για περίπου 10 ώρες.

Μια πυροδότηση 11,2 δευτερολέπτων του SPS πέτυχε τη μόνη διόρθωση στη μέση της διαδρομής που απαιτήθηκε στην πτήση επιστροφής. Η διόρθωση έγινε στις 22 Ιουλίου, περίπου στις 150 ώρες, 30 λεπτά μετά την έναρξη της αποστολής. Δύο ακόμη τηλεοπτικές μεταδόσεις πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της διαγώνιας παράκτιας πτήσης.

Οι διαδικασίες επανεισόδου στη Γη

Οι διαδικασίες επανεισόδου ξεκίνησαν στις 24 Ιουλίου, 44 ώρες μετά την έξοδο από τη σεληνιακή τροχιά. Το SM διαχωρίστηκε από το CM, το οποίο επαναπροσανατολίστηκε σε θέση θερμικής ασπίδας προς τα εμπρός. Η ανάπτυξη αλεξίπτωτου πραγματοποιήθηκε στις 195 ώρες και 13 λεπτά. Μετά από μια πτήση 195 ωρών, 18 λεπτών και 35 δευτερολέπτων – περίπου 36 λεπτά μεγαλύτερη από το προγραμματισμένο – το Apollo 11 κατέβηκε στον Ειρηνικό Ωκεανό, 13 μίλια από το πλοίο ανάκτησης USS Hornet. Λόγω κακοκαιρίας στην περιοχή-στόχο, το σημείο προσγείωσης άλλαξε κατά περίπου 250 μίλια. Το Apollo 11 προσγειώθηκε 13 μοίρες και 19 λεπτά βόρειο γεωγραφικό πλάτος και 169 μοίρες και εννέα λεπτά δυτικό γεωγραφικό μήκος στις 24 Ιουλίου 1969.

Πηγές: nasa.gov, history.com

Διαβάστε επίσης:

15 Ιουλίου 1606: Σαν σήμερα γεννιέται ο Ρέμπραντ

13 Ιουλίου 1930: Η έναρξη του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου στην Ουρουγουάη

Σαν σήμερα η Τζούνκο Ταμπέι γίνεται η πρώτη γυναίκα που «κατακτά» το Έβερεστ

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr