NewsRoom
31 Δεκέμβριος 2017, 10:24

"Φωτιά φωτιά στα σκοπιανά σκυλιά"

Συνηθίζουμε στη συζήτηση για το Μακεδονικό να αναφερόμαστε στον εθνικισμό της FYROM,στις προσπάθειες συγκρότησης μιας εθνικής ταυτότητας από το μηδέν –ποια ακριβώς προϋπήρχε;- και στον αλυτρωτισμό που προκύπτει από τη «Μεγάλη ιδέα» των γειτόνων, παραμερίζοντας τον ελληνικό εθνικισμό ως κυρίαρχη ιδεολογία που μας συντροφεύει τα τελευταία 100 χρόνια.

NewsRoom 31/12/2017 | 10:24

Του Λευτέρη Αρβανίτη

Όχι τον ελληνικό εθνικισμό, όπως αυτός εκφράζεται από την άκρα δεξιά, αλλά από το επίσημο ελληνικό κράτος και καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την εξωτερική πολιτική της χώρας, ανεξαρτήτως κυβέρνησης και συγκυρίας.

Η ανάπτυξη ανταγωνισμών μεταξύ χωρών της Βαλκανικής για τη διεκδίκηση μεγαλύτερου μέρους της πολυεθνικής Μακεδονίας υπήρξε αναπόφευκτη εξέλιξη της μετάβασης από την Οθωμανική αυτοκρατορία στα εθνικά κράτη. Η πληθυσμιακή σύσταση της περιοχής άλλαξε άρδην με τις ανταλλαγές πληθυσμών και τις πολιτικές βίαιης αφομοίωσης που εφάρμοσαν όλες ανεξαιρέτως οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Έτσι καλλιεργήθηκαν κυρίαρχοι μύθοι που περιελάμβαναν χονδροειδή ψέματα ανασύστασης της ιστορίας. Για χρόνια αναπαράγεται η άποψη ότι η «ιστορική» Μακεδονία βρίσκεται αποκλειστικά εντός της ελληνικής εδαφικής επικράτειας, πως δεν υπήρξε σλαβομακεδονική μειονότητα, ενώ η παραποίηση ακόμη και ντοκουμέντων ή κυβερνητικών αρχείων υπήρξε συστηματική, όπως έχουν αποδείξει δημοσιογραφικές και επιστημονικές έρευνες.

Tο «Μακεδονικό» για δεκαετίες απασχολούσε την ελληνική πολιτεία, αλλά κρύβονταν κάτω από το χαλί, καθώς από το 1943 και τον καθορισμό της Ομοσπονδιακής διάρθρωσης της μεταπολεμικής Γιουγκοσλαβίας, η Ελλάδα είχε πλήρως αποδεχτεί τη χρήση του ονόματος Σ.Δ.Μακεδονίας. Η de facto άλλωστε αναγνώριση ενός ονόματος δεν θεωρούνταν –και σωστά- πως σήμαινε κάτι για επεκτατικές βλέψεις των γειτόνων, όσο δεν έθετε καμία πλευρά θέμα ύπαρξης μειονότητας στην ελληνική επικράτεια.

Έτσι όταν το 1991 τίθεται στο τραπέζι το θέμα «της ονομασίας των Σκοπίων», όποιος και όποια δεν αποδέχεται πλήρως την κυρίαρχη αφήγηση για την ύπαρξη ενός επικίνδυνου γείτονα, με αλυτρωτικές τάσεις που αμφισβητεί την ελληνικότητα της Μακεδονίας, θεωρείται προδότης. Οι δε γείτονες χειρίζονται με τέτοιο ερασιτεχνισμό το ζήτημα που εκτός από νεόκοποι εθνικιστές, καταντούν γραφικοί και δεν καταφέρνουν να κεφαλαιοποιήσουν τη διεθνή συμπάθεια που εισπράττουν τα πρώτα χρόνια.

Ως ειδήμονες επί του θέματος εμφανίζονται κάτι απερίγραπτοι τύποι, που συνδέονται με την ελληνική άκρα δεξιά, ενώ ο σύμβουλος του Μητσοτάκη για τα εθνικά ζητήματα και αντιπρόεδρος επί χούντας της διορισμένης «Συμβουλευτικής» Νικόλαος Μέρτζος και ο Κώστας Πλεύρης καλούνται από τα ΜΜΕ να εκλαϊκεύσουν την ελληνική επιχειρηματολογία. Τις δε διαπραγματεύσεις εκ μέρους της ελληνικής πλευράς, εκτός από τον τότε επικίνδυνο υπουργό Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά –που δεν καταλάβαινε τι αποφασίζονταν στις Συνόδους Κορυφής- ανέλαβαν άνθρωποι των μυστικών υπηρεσιών που οι μετέπειτα πορείες τους απέδειξαν πως πούλαγαν πατριωτισμό για να στήσουν μπίζνες στα Βαλκάνια.

Κάπως έτσι φτάνουμε στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό , με το σύνθημα «φωτιά φωτιά στα σκοπιανά σκυλιά» να δονεί την ατμόσφαιρα. Χαρακτηριστικές της απόλυτης ηγεμονίας του ελληνικού εθνικισμού είναι οι δηλώσεις του Λεωνίδα Κύρκου, που ενταγμένος στο κλίμα της εποχής κάνει λόγο για «μια τεράστια λαϊκή εκδήλωση που τη χαρακτήριζε η έντονη ευαισθησία απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης των συνόρων της ελληνικής Μακεδονίας, πλαστογράφησης της ιστορίας, υφαρπαγής της ιστορικής κληρονομιάς». Μάλιστα ο Κύρκος ασκεί κριτική στην στάση του ΚΚΕ να μην ακολουθήσει τον εθνικό παροξυσμό, λέγοντας πως συμμετείχαν όλοι «πλην Λακεδαιμονίων».

Στην ίδια προφανώς γραμμή η Αυγή συμπληρώνει πως «με ωριμότητα, που έπεισε και τους πλέον δύσπιστους, αλλά και πατριωτικό παλμό, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες από όλη τη Μακεδονία εξέφρασαν χτες σε μια συγκέντρωση με ιδιαίτερη μαζικότητα και ενωτικό χαρακτήρα την εθνική ευαισθησία τους και την αποφασιστικότητά τους να προασπίσουν την ακεραιότητα, την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του ελληνισμού...» («Αυγή», 15/2/1992).

Είναι προφανές πως σε αυτές τις συνθήκες καμία ρεαλιστική λύση δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεχτή, καθώς σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας ζητούσε να συναποφασίζει μαζί με έναν άλλο λαό, κρίσιμα ζητήματα της δικής του συγκρότησης. Και χρειάστηκε να περάσουν 15 χρόνια ελληνικού οικονομικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή, άφθονες γκάφες των γειτόνων και ασφυκτική πίεση των Αμερικάνων για να καταλήξουμε στην εθνική γραμμή του 2008 και την οποία αποδέχονται τώρα οι «Σκοπιανοί» ως βάση συζήτησης.

Αυτό που πράγματι ζητούν τις τελευταίες ημέρες στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και τα εθνικοπατριωτικά λόμπι, είναι η μετατόπιση αυτής της γραμμής –με πρόσχημα τις πατριωτικές κορώνες Καμμένου- και η επιστροφή στο δόγμα της «λαϊκής διπλωματίας» της δεκαετίας του ’90. Έτσι οι ναυαρχίδες του δεξιού τύπου κυκλοφόρησαν με πρωτοσέλιδα για σενάρια εκλογών και δημοψηφίσματος, δημιουργώντας συνθήκες λαϊκής κινητοποίησης και στέλνοντας το μήνυμα πως πέρα από μικροπολιτικά συμφέροντα ο ελληνικός εθνικισμός δηλώνει παρών.

Αυτή η αντίληψη που στο όνομα της ελληνικότητας της Μακεδονίας μετά το 1912 μετέτρεψε τη Θεσσαλονίκη από μητρόπολη σε επαρχιακή πόλη και μετά το 1992 έδωσε τα κλειδιά στον Ψωμιάδη, τον Παπαγεωργόπουλο και τον Άνθιμο.

Μεγαλύτερη υπόθεση από το πώς θα λέγονται οι γείτονες, αποτελεί η συντριβή του ελληνικού εθνικισμού. Και για το ΣΥΡΙΖΑ είναι μπροστά η ευκαιρία να σβήσει την ντροπή που συνοδεύει και την αριστερά από τα συλλαλητήρια του ’90 και τη «φωτιά στα σκοπιανά σκυλιά».

Πηγή: news247.gr

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.