Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών και νεοδημοκρατών

Ο Πρόεδρος της Βουλής παραχώρησε χθες μια συνέντευξη στη δημόσια τηλεόραση όπου μεταξύ πολλών άλλων προχώρησε σε δύο διαπιστώσεις. Η πρώτη αφορούσε τη θρησκευτική ταυτότητα των Ελλήνων, ενώ η δεύτερη την πολιτική στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και το γεγονός ότι ίσως αναζητά ψήφους δεξιότερα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου. Ερωτηθείς σχετικά, ο Νίκος Βούτσης αφενός σημείωσε ότι «δεν είμαστε λαός Ορθόδοξος» ούτε «ταλιμπάν της Ορθοδοξίας» και αφετέρου, αναφερόμενος στη Νέα Δημοκρατία σχολίασε ότι «έχει δικαίωμα να φτιάχνει ατζέντα ακόμη και για ψηφοθηρία από τον χώρο της Χρυσής Αυγής».

Γράφει ο Μάριος Αραβαντινός

Το αν ο Πρόεδρος της Βουλής έστησε εσκεμμένα παγίδα στην αξιωματική αντιπολίτευση ή αν απλώς εξωτερίκευσε την αίσθησή του για προσπάθειά της να εισβάλλει στους κόλπους της φασιστικής δεξιάς ώστε να αποσπάσει ψήφους δεν έχει σημασία. Εκείνο αντιθέτως που έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς είναι το πόσο εύκολα σκόνταψε το επικοινωνιακό επιτελείο του Μοσχάτου, το οποίο όχι απλώς πιάστηκε σαν το ποντίκι στη φάκα, αλλά φρόντισε εμμέσως να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό Βούτση, δίνοντας τροφή για συζήτηση.

Η Νέα Δημοκρατία, δεν ενδιαφέρθηκε ν’ απαντήσει σε όσα της καταλόγισε ο Πρόεδρος της Βουλής, διότι προφανώς δεν εθίγη από τον ισχυρισμό περί αναζήτησης ψήφων ανάμεσα στους νεοναζί. Αντιθέτως εστίασε σε όσα είπε για την Ορθοδοξία και σε ανακοίνωσή της του άσκησε κριτική γιατί «σ’ ένα παραλήρημα ιδεοληψίας, αμφισβήτησε ακόμη και τη θρησκεία του ελληνικού λαού». Με άλλα λόγια, την ώρα που θεωρητικά προσπαθεί να προβάλλει ένα κοινωνικά φιλελεύθερο προφίλ, η αξιωματική αντιπολίτευση επέλεξε μια ρητορική που πράγματι θυμίζει την εποχή του περιβόητου «Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών» και ταυτίστηκε πλήρως με τον φυρερίσκο της Χρυσής Αυγής ο οποίος επίσης υποστήριξε ότι «το ελληνικό κράτος ιδρύθηκε στο όνομα της Αγίας Τριάδας».

Δεν είναι κρυφό ότι στις παρυφές της «γαλάζιας» πολυκατοικίας κατοικούν εδώ και δεκαετίες άνθρωποι περιορισμένων δημοκρατικών ευαισθησιών. Οι μεταγραφές των Βορίδη, Γεωργιάδη, Πλεύρη, ακόμη και του Βελόπουλου το 2012 και η ανάδειξη των δύο πρώτων σε διαμορφωτές της πολιτικής ατζέντας του κόμματος αποδεικνύουν αν μη τι άλλο ότι η Νέα Δημοκρατία, ούτε μπορούσε ούτε όμως ήθελε να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τη σκληρή δεξιά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήθεν περιόρισε τα ακροδεξιά στοιχεία που με χαρά ανεχόταν ο προκάτοχός του στην ηγεσία της παράταξης (βλ. Φαήλο Κρανιδιώτη), στην πραγματικότητα όμως φρόντισε για την περαιτέρω ανάδειξή τους, μετατρέποντας ακόμη και τον Άδωνη Γεωργιάδη από στέλεχος και βουλευτή σε αντιπρόεδρο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η παρουσία ακροδεξιών και η ρητορική που στοχεύει στις ευαίσθητες εθνικές και χριστιανικές χορδές μερίδας ψηφοφόρων, εξυπηρετεί τον στόχο της Νέας Δημοκρατίας για συσπείρωση των πλέον συντηρητικών από τους εν δυνάμει υποστηρικτές της. Το αφήγημα της αξιωματικής αντιπολίτευσης όμως που τη θέλει από τη μια να στηρίζει -έστω και όχι σύσσωμη- την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια κι από την άλλη να εξεγείρεται για μια αποστροφή του Προέδρου της Βουλής ή ακόμα χειρότερα γιατί εν έτει 2017 ίσως και να συζητούσαμε την κατάργηση της προσευχής στα σχολεία, είναι θολό και προβληματικό.

Η Νέα Δημοκρατία (κάθε δημοκρατικό κόμμα) θα είχε λογικά ενοχληθεί επειδή κάποιος τη συνέδεσε με μια εγκληματική συμμορία νεοναζί που δυστυχώς ψηφίζεται από μισό εκατομμύριο ανθρώπους κι όχι επειδή ένας πολιτικός αντίπαλος διαχώρισε τη θρησκευτική ατομική ιδιότητα από την εθνική. Θα της ήταν εύκολο να απαντήσει ουσιαστικότερα αντιτείνοντας στον Πρόεδρο της Βουλής σειρά από κυβερνητικές ανακολουθίες σε ζητήματα που άπτονται για παράδειγμα των σχέσεων του κράτους με την Εκκλησία. Να αντιδράσει σθεναρά επειδή η Ιερά Σύνοδος εμπλέκεται στη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος και σχεδόν γράφει τα σχολικά βιβλία. Να φωνάξει γιατί και η σημερινή κυβέρνηση συναγελάζεται με τους ιεράρχες επιτρέποντάς τους να παρεμβαίνουν στα πολιτικά πράγματα. Να προσάψει στην κυβέρνηση υποκρισία με αφορμή τη συμπόρευσή της με τους Ανεξάρτητους Έλληνες στους κόλπους των οποίων υπάρχουν επίσης σκληροί ακροδεξιοί και αντισημίτες όπως ο Δημήτρης Καμμένος. Δεν το κάνει, όχι γιατί δεν μπορεί αλλά γιατί δεν θέλει. 

Ενδιαφέρεται περισσότερο για το θυμικό των απανταχού θρησκόληπτων και λιγότερο για το αν κάποιος θα τη χαρακτηρίσει ακροδεξιά. Επιμένει ότι οι Έλληνες είναι «λαός Ορθόδοξος» στοχεύοντας σαφώς σ’ εκείνους που συνδέουν την πίστη με την εθνική ταυτότητα και στον αντίποδα αδιαφορεί πλήρως για όσους ζητούν τον διαχωρισμό κράτους - Εκκλησίας. Μιλά για ιδεοληψίες ακόμη κι όταν κάποιος λέει το αυτονόητο, ότι δηλαδή ένα κράτος οφείλει να σέβεται κάθε θρησκεία, χωρίς να εξαρτάται ή να εκβιάζεται από τον κλήρο. Επικαλείται στις ανακοινώσεις της το Σύνταγμα που αναγνωρίζει ως επικρατούσα θρησκεία την Ορθοδοξία, σαν να μην αντιλαμβάνεται πως αυτό και μπορεί και πρέπει ν’ αλλάξει και χωρίς τελικά ν' αναγνωρίζει ως ιδεοληπτική τη δική της συμπεριφορά που κάθε άλλο παρά κόμμα σύγχρονο ή φιλελεύθερο θυμίζει.

Τρία πράγματα μπορεί να συμβαίνουν τελικά. Είτε η αξιωματική αντιπολίτευση επιλέγει να εμφανίζεται υποκριτικά ως φιλελεύθερη, ενώ στην πραγματικότητα παραμένει βαθιά συντηρητική εξ ου και επιτίθεται σε κάποιον που εύλογα υποστήριξε ότι «δεν είμαστε ταλιμπάν της Ορθοδοξίας», είτε έχει μετατραπεί σε σημαιοφόρο του λαϊκισμού πράττοντας αυτά για τα οποία κατηγορούσε τον προ 2015 ΣΥΡΙΖΑ, είτε τέλος το επικοινωνιακό της επιτελείο είναι ανίκανο να αντιληφθεί την κεντρική γραμμή της παράταξης. Πιθανότατα πάντως, δεν συμβαίνει το τελευταίο.  

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.